«مستخدم:Maytham/الملعب/الثاني»: الفرق بين المراجعتين

من ويكي شيعة
اذهب إلى: تصفح، ابحث
(المصادر والمراجع)
سطر 1: سطر 1:
الجزء هو أحد معايير تقسيم القرآن، حيث كل جزء من القرآن هو واحد من ثلاثين قسما، ويعادل ما يقارب 20 صفحة من المصاحف المخطوطة بخط عثمان طه. ويقسم كل جزء إلى أربعة أحزاب، وكل حزب إلى أربعة أرباع.
+
'''رؤیای صادقه''' که با نام‌های دیگری از جمله رؤیای حسنه و رؤیای صالحه نام برده شده،<ref>دفتر تبلیغات اسلامی، فرهنگ‌نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۲۴۰۷و ۲۴۰۹.</ref> در اصطلاح عرفانی به خوابی گفته می‌شود که در بیداری با واقعیت مطابق شود.<ref>سجادی، فرهنگ معارف اسلامی، ۱۳۷۳ش، ج۲، ص۹۲۸.</ref> علاوه بر تطبیق رؤیای صادقه با واقعیت، اثبات درستی تعبیر رؤیا هم از جمله ویژگی‌های رؤیای صادقه دانسته شده است.<ref>التهانوی، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، ناشرون، ج۱، ص۸۸۷.</ref>
  
في الجزء الثلاثين 37 سورة، ولذا يعد أكثر الأجزاء احتواء على السور. سميت هذه الأجزاء في بعض المعاجم على اسم أول كلمة يبدأ بها ذلك الجزء.
+
یکی از اقسام [[کشف و شهود]]، رؤیای صادقه دانسته شده است.<ref>مکارم شیرازی، پیام قرآن، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۲۷۰.</ref> تفسیر نمونه رؤیای صادقه را از مصادیق [[وحی]] ذکر کرده است.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش،‌ ج۲۰، ص۴۸۷.</ref> عده‌ای دیگر این خواب‎ها را براساس روایتی از [[پیامبر(ص)]]، رؤیای الهی و از اقسام [[نبوت]] دانسته‎اند.<ref>سبحانی، منشور جاوید، مؤسسه امام صادق(ع)، ج۱۱، ص۳۳۹.</ref>
  
==المفهوم==
+
کلمه رؤیا هفت بار در [[قرآن]] به کار رفته است.<ref>علوی مقدم، در قلمرو بلاغت، ۱۳۷۲ش، ج۱، ص۵۸۷.</ref> از جمله رؤیایی که [[حضرت ابراهیم]] درباره ذبح [[حضرت اسماعیل]] دیده بود.<ref>سوره صافات، آیه ۱۰۵.</ref> در آیاتی دیگر نیز رویای پیامبر(ص) به عنوان یک الهام الهی تأیید شده است.<ref>سوره فتح، آیه۲۷.</ref>
الجزء هو القطعة من الشيء<ref>ابن منظور: لسان العرب، ذيل جزء.</ref>وجزء من القرآن هو واحد من ثلاثين قسما من القرآن.
 
  
بحسب بعض الثقافات، ترقم الأجزاء أو تُسمى باسم أول كلمة يبدأ بها الجزء، فمثلا يُقال "جزء عم" حيث هو الجزء الثلاثين الذي يبدأ بآية "عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ".  
+
رؤیای صادقه بر اساس مبنای بعضی سه قسم ذکر شده ‎است:
{{أجزاء القرآن}}
+
# رؤیای صادقه‌ای که نیازی به تأویل و تعبیر ندارد، مانند: خواب حضرت ابراهیم درباره [[ذبح اسماعیل]].
 
+
#رویای صادقه‎ای که بخشی از آن نیاز به تعبیر دارد و بخشی دیگر نیاز به نعبیر ندارد، مانند: خواب [[حضرت یوسف(ع)]] که خورشید و ماه و ستارگان، تعبیر به خویشاوندان او شد ولی سجده آن‌ها تعبیری به جز خود سجده نداشت.
==التاريخ==
+
#رؤیایی که نیاز به تعبیر کامل دارد مانند خواب [[عزیز مصر]] در زمان حضرت یوسف نبی(ع)<ref>التهانوی، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، ناشرون، ج۱،ص۸۸۶.</ref>
بدايةً تم تقسيم القرآن بناءً على رواية من الرسول (ص) إلى أربعة أقسام، هي: السبع الطوال، السنن، المثاني، والمفصلات. ولكن حول بدايات تقسيم القرآن على أساس الأجزاء هناك اختلاف بين أصحاب الرأي. فقيل أن هذا التقسيم بدأ منذ الحجاج الثقفي،<ref>فیض کاشانی، المحجة البیضاء، بی‌تا، ج ۲، ص۲۲۴.</ref> وذكرت بعض المصادر أن المأمون العباسي هو من أمر بتقسيم القرآن إلى أجزاء. من المشهور أن تقسيم القرآن بـ30 جزء و120 حزبا لتسهيل قراءته في المدارس وسائر المؤسسات.<ref>معرفت، التمهید، ۱۴۱۲ق، ج۱، ص۳۶۴.</ref> لا يوجد أي دليل من القرآن أو الروايات تشير إلى تقسيم القرآن إلى أجزاء أو أحزاب.
+
==پانویس==
 
+
{{پانویس۲}}
==محافل الختمات الرمضانية==
+
==منابع==
تقام في بعض البلدان الإسلامية كإيران والعراق ولبنان محافل لختم القرآن الكريم في شهر رمضان، وفي هذه المحافل يُقرأ في كل يوم جزء من القرآن الكريم، ليُختم القرآن في اليوم الثلاثين، وكثيرا ما تُبث هذه المحافل عبر الإذاعة والتلفزيون.<ref>[http://www.tavoosebehesht.ir/news/1572 برنامه جزءخوانی صدا و سیما]</ref><ref>[https://iqna.ir/ar/news/3468811/%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%B5%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%AD%D9%81%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%86%D9%88%D9%8A-%D9%84%D8%AE%D8%AA%D9%85-%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86-%D9%81%D9%8A-%D8%AD%D8%B1%D9%85-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86%D8%B9 المحفل السنوي لختم القرآن في حرم الامام الحسين]</ref>
+
* قرآن کریم.
 
+
* تهانوی، محمدعلی بن محمد، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، لبنان، ناشرون، بی‎تا.
==الهوامش==
+
* دفتر تبلیغات اسلامی، فرهنگ‌نامه علوم قرآن، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، بی‌تا.
{{الهوامش}}
+
* سبحانی، منشور جاوید، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، بی‎تا.
 
+
* سجادی، جعفر، فرهنگ معارف اسلامی، تهران، کومش، ۱۳۷۳ش.
==المصادر والمراجع==
+
* علوی مقدم، محمد، در قلمرو بلاغت، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۲ش.
* فیض کاشانی، محسن، المحجة البیضاء، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، بی‌تا
+
* مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۸۶ش.
* معرفت، محمد هادی، التمهید، قم، موسسة النشر الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۱۲ق
+
* مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
 
+
{{عرفان اسلامی}}
 
 
{{القرآن الكريم}}
 

مراجعة 11:14، 10 نوفمبر 2019

رؤیای صادقه که با نام‌های دیگری از جمله رؤیای حسنه و رؤیای صالحه نام برده شده،[1] در اصطلاح عرفانی به خوابی گفته می‌شود که در بیداری با واقعیت مطابق شود.[2] علاوه بر تطبیق رؤیای صادقه با واقعیت، اثبات درستی تعبیر رؤیا هم از جمله ویژگی‌های رؤیای صادقه دانسته شده است.[3]

یکی از اقسام کشف و شهود، رؤیای صادقه دانسته شده است.[4] تفسیر نمونه رؤیای صادقه را از مصادیق وحی ذکر کرده است.[5] عده‌ای دیگر این خواب‎ها را براساس روایتی از پیامبر(ص)، رؤیای الهی و از اقسام نبوت دانسته‎اند.[6]

کلمه رؤیا هفت بار در قرآن به کار رفته است.[7] از جمله رؤیایی که حضرت ابراهیم درباره ذبح حضرت اسماعیل دیده بود.[8] در آیاتی دیگر نیز رویای پیامبر(ص) به عنوان یک الهام الهی تأیید شده است.[9]

رؤیای صادقه بر اساس مبنای بعضی سه قسم ذکر شده ‎است:

  1. رؤیای صادقه‌ای که نیازی به تأویل و تعبیر ندارد، مانند: خواب حضرت ابراهیم درباره ذبح اسماعیل.
  2. رویای صادقه‎ای که بخشی از آن نیاز به تعبیر دارد و بخشی دیگر نیاز به نعبیر ندارد، مانند: خواب حضرت یوسف(ع) که خورشید و ماه و ستارگان، تعبیر به خویشاوندان او شد ولی سجده آن‌ها تعبیری به جز خود سجده نداشت.
  3. رؤیایی که نیاز به تعبیر کامل دارد مانند خواب عزیز مصر در زمان حضرت یوسف نبی(ع)[10]

پانویس

قالب:پانویس۲

منابع

  • قرآن کریم.
  • تهانوی، محمدعلی بن محمد، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، لبنان، ناشرون، بی‎تا.
  • دفتر تبلیغات اسلامی، فرهنگ‌نامه علوم قرآن، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، بی‌تا.
  • سبحانی، منشور جاوید، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، بی‎تا.
  • سجادی، جعفر، فرهنگ معارف اسلامی، تهران، کومش، ۱۳۷۳ش.
  • علوی مقدم، محمد، در قلمرو بلاغت، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۲ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۸۶ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
قالب:عرفان اسلامی
  1. دفتر تبلیغات اسلامی، فرهنگ‌نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۲۴۰۷و ۲۴۰۹.
  2. سجادی، فرهنگ معارف اسلامی، ۱۳۷۳ش، ج۲، ص۹۲۸.
  3. التهانوی، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، ناشرون، ج۱، ص۸۸۷.
  4. مکارم شیرازی، پیام قرآن، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۲۷۰.
  5. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش،‌ ج۲۰، ص۴۸۷.
  6. سبحانی، منشور جاوید، مؤسسه امام صادق(ع)، ج۱۱، ص۳۳۹.
  7. علوی مقدم، در قلمرو بلاغت، ۱۳۷۲ش، ج۱، ص۵۸۷.
  8. سوره صافات، آیه ۱۰۵.
  9. سوره فتح، آیه۲۷.
  10. التهانوی، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، ناشرون، ج۱،ص۸۸۶.